Szanowny Panie Prezydencie!

W Sejmie są cztery projekty poselskie poszerzające dostęp do aborcji w Polsce. Przyjęcie któregokolwiek z nich skutkować będzie masowym zabijaniem dzieci w polskich szpitalach.

Jednym z podstawowych konstytucyjnych praw jest prawo każdego człowieka do życia. Polska przeszła długą drogę, aby zapewnić lepszą ochronę swoim najmniejszym obywatelom. Tymczasem proponowane projekty aborcyjne łamią Konstytucję i ignorują dwa wyroki Trybunału Konstytucyjnego o ochronie życia: z 1997 (aborcja z przyczyn społecznych) oraz z 2020 roku (aborcja eugeniczna). Prawo do życia należy się każdemu i nie może być odbierane ze względu na chorobę, trudne warunki czy z jakiejkolwiek innej przyczyny. Przeciw aborcji opowiadają się również miliony polskich obywateli, którzy podpisali się pod ustawą #ZatrzymajAborcję oraz innymi inicjatywami za życiem. Przyjęcie wniesionych do Sejmu projektów aborcyjnych stałoby więc w sprzeczności nie tylko z polskim prawem, ale również z wolą milionów Polaków, którzy domagają się ochrony nienarodzonych.

Nie zgadzam się na żadne zmiany zwiększające dostęp do aborcji. Oczekuję, że zawetuje Pan każdą ustawę poszerzającą możliwość zabijania dzieci, która może trafić na Pana biurko w wyniku prac komisji nadzwyczajnej oraz dalszego ich procedowania przez Sejm i Senat.

Proszę stanąć w obronie najmniejszych Polaków, którzy są zupełnie bezbronni i wymagają szczególnej ochrony!

Z poważaniem,

Szanowny Panie Marszałku, Państwo Posłowie i Senatorowie!

Działając na podstawie art. 63 Konstytucji RP oraz Ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach, składam stanowczy protest przeciwko sposobowi sprawowania urzędu przez obecną Rzecznik Praw Dziecka, Monikę Horną-Cieślak. Niniejszym wnoszę o pilne podjęcie procedury określonej w art. 8 ust. 1 pkt 3 Ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka, tj. odwołania Rzecznika z powodu sprzeniewierzenia się złożonemu ślubowaniu.

Zgodnie z tekstem ślubowania, Rzecznik Praw Dziecka zobowiązuje się dbać o godność dziecka, jego dobro oraz dobro rodziny. Tymczasem działalność pani Moniki Horny-Cieślak stanowi jaskrawe zaprzeczenie tych wartości. Urząd, który ma być tarczą chroniącą najmłodszych, stał się za jej kadencji narzędziem opresji wobec polskich rodzin oraz realizowania ideologicznych, wrogich rodzinie postulatów.

Bezpośrednim powodem mojego sprzeciwu i utraty zaufania do RPD są bulwersujące wydarzenia, gdy Rzecznik Praw Dziecka osobiście doprowadziła do bezprawnego, traumatycznego w skutkach odebrania dwójki małych dzieci (w wieku 3 i 4 lat) od ich rodziców. Pretekstem była uliczna wymiana zdań z matką, która – chroniąc dziecko przed wbiegnięciem pod koła samochodów na jezdnię – odruchowo je szarpnęła i zapobiegła potrąceniu dziecka przez samochód.

Działania RPD, polegające na wywieraniu nacisków na policję i sędziów w celu izolacji dzieci w placówce opiekuńczej, są absolutnie skandaliczne. I zostało to stwierdzone przez niezawisły sąd rodzinny. Nakazując natychmiastowy powrót dzieci do domu, wskazał on wprost, że zachowanie RPD nosiło znamiona „prób wykorzystania autorytetu piastowanego urzędu” do forsowania decyzji podjętej na podstawie „osobistego poczucia obrażenia przez matkę małoletnich”. Całokształt działań aparatu urzędniczego wywołany presją Moniki Horny-Cieślak sąd określił jako „wyraźne znamiona przemocy instytucjonalnej”. To niedopuszczalne, aby urzędnik państwowy powołany do ochrony dzieci przed traumą, sam stawał się źródłem potężnego dramatu psychologicznego dla małych dzieci.

Jednocześnie Rzecznik Praw Dziecka wykazuje całkowitą bierność w sprawach fundamentalnych dla bezpieczeństwa i rozwoju najmłodszych obywateli. Jako obywatel dostrzegam, że Biuro RPD nie podejmuje żadnych realnych, zdecydowanych kroków w celu:

• Ochrony życia dzieci nienarodzonych – Rzecznik Praw Dziecka od lat milczy w obliczu prób systemowego ograniczenia ochrony życia najmłodszych, bezbronnych istot w fazie prenatalnej, co stoi w bezpośredniej sprzeczności z konstytucyjną zasadą ochrony życia. Nie wzbudza jej sprzeciwu nagminne wykorzystywanie pretekstu zagrożenia zdrowia psychicznego matek, by wykonywać aborcje na ich dzieciach. Nie zareagowała, gdy dziecko zdolne już do samodzielnego życia poza organizmem matki zostało zabite zastrzykiem w serce przez Gizelę Jagielską. Nie przeszkadza jej działająca tuż koło Sejmu pseudoklinika aborcyjna Abotak. Nie zrobiła nic, gdy okazało się, że w szpitalu w Lublinie urodziło się z aborcji żywe dziecko i zmarło już jako noworodek.
• Przeciwdziałania demoralizacji w szkołach – polskie dzieci są wystawiane na agresywną i wulgarną edukację seksualną i ideologizację, wprowadzaną do placówek oświatowych pod nazwą edukacji zdrowotnej. RPD nie reaguje na apele rodziców, stając po stronie ideologów, a nie prawa rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami i prawa dzieci do ochrony przed treściami pornograficznymi.

Osoba, która – jak określił sąd – stosuje „przemoc instytucjonalną” wobec rodziny z powodów osobistych animozji, nie ma kwalifikacji moralnych ani stabilności niezbędnej do piastowania tak ważnej funkcji.

W związku z powyższym wzywam Sejm i Senat RP do natychmiastowego odwołania Moniki Horny-Cieślak ze stanowiska Rzecznika Praw Dziecka.

Z poważaniem,

Szanowni Panowie Ministrowie,

Działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach (Dz.U. z 2018 r. poz. 870), w interesie publicznym, zwracam się z pilnym wnioskiem o podjęcie stanowczych, systemowych kroków dyplomatycznych oraz działań z zakresu bezpieczeństwa wewnętrznego i kontroli granicznej. Wniosek dotyczy procederu oferowania oraz sprzedaży usług tzw. macierzyństwa zastępczego (surogacji) obywatelom RP przez podmioty z Ukrainy. 

Najbliższym, rażącym przejawem tej nielegalnej w Polsce działalności jest zaplanowana na 12-13 września bieżącego roku w Warszawie spotkanie organizowane przez jedną z takich firm – BioTexCom. Już sama zapowiedź organizacji tego spotkania wymaga natychmiastowej interwencji organów państwa polskiego. 

W związku z powyższym wnoszę o:

1. Natychmiastowe wezwanie przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych ambasadora Ukrainy i poruszenie kwestii inwazji na polski porządek prawny przez ukraińskie firmy zajmujące się pośrednictwem w tzw. macierzyństwie zastępczym (surogacji);
2. Pilne podjęcie przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych – we współpracy ze Strażą Graniczną i Policją – działań mających na celu zatrzymanie, cofnięcie zgody na pobyt oraz deportację organizatorów i prelegentów konferencji ukraińskiej firmy BioTexCom planowanej na 12-13 września br. w Warszawie – bez możliwości ponownego wjazdu na terytorium RP.

Na terenie Rzeczypospolitej Polskiej obserwujemy wysoce niepokojący, zorganizowany proceder agresywnego marketingu prowadzonego przez ukraińskie firmy specjalizujące się w pośrednictwie w procederze komercyjnej surogacji (macierzyństwa zastępczego). Działalność ta nie ogranicza się do jednostkowych przypadków – w internecie i przestrzeni publicznej regularnie pojawiają się reklamy pakietów obejmujących usługi płatnej surogacji realizowane poza granicami kraju. W dniach 12-13 września ukraińska firma BioTexCom organizuje wydarzenie adresowane do obywateli RP, które nastawione jest na prezentację oferty surogacji. 

Działalność całej tej branży stoi w rażącej sprzeczności z polskim porządkiem prawnym oraz fundamentalnymi zasadami ustrojowymi RP. Zgodnie z polskim Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym - matką dziecka jest wyłącznie kobieta, która je urodziła. Oferowanie odpłatnego pośrednictwa w tym zakresie, handlu materiałem biologicznym oraz organizowanie procederu mającego na celu ominięcie prawa rodzinnego i procedur adopcyjnych przed polskimi sądami, wyczerpuje znamiona przestępstwa nielegalnej adopcji określonego w art. 211a Kodeksu karnego, nosi też znamiona handlu ludźmi (art. 189a KK). Fakt, że zagraniczne podmioty bezkarnie traktują stolicę Polski jako przestrzeń do promowania i sprzedaży zachowań penalizowanych przez polski Kodeks karny, stanowi jawne naruszenie suwerenności prawnej naszego państwa. 

Co więcej, tolerowanie tego procederu przez stronę ukraińską oraz dotychczasowa bierność polskich organów wobec zagranicznych firm – bezpośrednio przyczyniają się do dalszego pogorszenia i tak już napiętych relacji dyplomatycznych między Polską a Ukrainą. W obliczu licznych, trudnych tematów dwustronnych na tle politycznym, gospodarczym i historycznym, sankcjonowanie działalności ukraińskich przedsiębiorców czerpiących zyski z procederu moralnie i prawnie niedopuszczalnego w Polsce – budzi ogromny i uzasadniony sprzeciw społeczny. 

Zgodnie z przepisami ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemiec może zostać deportowany oraz otrzymać zakaz wjazdu, jeżeli cel jego wjazdu i pobytu jest sprzeczny z prawem lub zagraża ochronie porządku publicznego. Publiczne oferowanie i organizowanie usług stanowiących przestępstwo z art. 211a KK bezwzględnie wypełnia te przesłanki.

Brak stanowczej, systemowej i natychmiastowej reakcji ze strony MSZ oraz MSWiA wyśle niebezpieczny sygnał o bezkarności zagranicznych podmiotów i słabości instytucji państwa polskiego. Dlatego, mając na uwadze ochronę praw dziecka, godności ludzkiej oraz konieczność stabilizacji relacji międzynarodowych w oparciu o szacunek dla prawa krajowego, wnoszę o niezwłoczne podjęcie wnioskowanych działań.

Z poważaniem,

Szanowni Państwo, Sędziowie Trybunału Konstytucyjnego!

W dniu 20 marca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok, w którym polecił Urzędowi Stanu Cywilnego w Warszawie transkrypcję aktu małżeństwa zawartego przez dwóch homoseksualistów w Berlinie. Orzeczenie to w praktyce obala artykuł 18 Konstytucji RP, jest także sprzeczne z prawem naturalnym i zdrowym rozsądkiem.

NSA zasłania się opinią Trybunału Sprawiedliwości UE, tymczasem Konstytucja RP ma prymat nad prawem unijnym.

W związku z powyższym w polskim parlamencie powstał wniosek o zbadanie zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o aktach stanu cywilnego w zakresie umożliwiającym taką transkrypcję.

Wnoszę o jak najszybsze rozpoznanie tego wniosku i potwierdzenie, że w polskich urzędach stanu cywilnego nie wolno wydawać aktów małżeństwa zawartego pomiędzy dwiema osobami tej samej płci. Nie wolno tworzyć wrażenia, że dopuszczono właśnie małżeństwa inne niż heteroseksualne, określone w art. 18 Konstytucji RP.

Apeluję o rozpatrzenie przedmiotowego wniosku w pierwszej kolejności, ze względu na jego szczególne znaczenie konstytucyjne i społeczne.

Z poważaniem,

Szanowna Pani Minister Jolanta Sobierańska-Grenda!

Stanowczo domagam się natychmiastowego wycofania „Wytycznych w sprawie obowiązujących przepisów prawnych dotyczących dostępu do procedury przerwania ciąży” z dn. 30 sierpnia 2024 r.

Nie zgadzam się na:

• Zmianę prawa dotyczącego aborcji poprzez dokument, który nie jest ani ustawą, ani nawet rozporządzeniem,
• rozszerzenie przesłanek do aborcji o dyskomfort psychiczny,
• obchodzenie dwóch wyroków Trybunału Konstytucyjnego – z 1997 (aborcja z przyczyn społecznych) i 2020 (aborcja eugeniczna),
• wywieranie niedopuszczalnego nacisku na szpitale i ich personel,
• niszczenie szpitali i uniemożliwianie funkcjonowania placówek, które są w pełni prolife.

Dlatego kieruję tę petycję do Ministra Zdrowia z żądaniem wycofania aborcyjnych wytycznych oraz podjęcia rzeczywistej, otwartej debaty o tym, jak skutecznie chronić życie najmniejszych pacjentów.

Z poważaniem,

Szanowni Państwo Posłowie, Senatorowie, Panie Prezydencie!

Apeluję o niedopuszczenie do uchwalenia przepisów o statusie osoby najbliższej. Projektowane rozwiązania, wbrew swojej równościowej narracji, są poważnym zagrożeniem dla fundamentów polskiego społeczeństwa. Zagrażają także modelowi rodziny oraz porządku moralnego, który od wieków kształtuje naszą tożsamość narodową. Są również wielkim zagrożeniem dla dzieci. To dlatego, że legalizację związków partnerskich wprowadza się głównie po to, by z czasem oddać dzieci do adopcji parom homoseksualnym.

Takie propozycje legislacyjne podważają konstytucyjną ochronę małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny (Art. 18 Konstytucji RP). Małżeństwo, jako fundament rodziny, jest instytucją niezastąpioną, a jego unikalny charakter powinien podlegać ochronie przed wszelkimi próbami rozmycia jego znaczenia.

Doświadczenia innych krajów pokazują, że wprowadzenie związków partnerskich jest często pierwszym krokiem do legalizacji adopcji dzieci przez pary jednopłciowe. Praktyka w państwach, które poprzez związki partnerskie doszły do homoadopcji, pokazuje, że dzieci w takich układach są zagrożone licznymi patologiami – wykorzystywaniem seksualnym, skrajnym zaniedbaniem, są ofiarami hedonizmu opiekunów, a także przedmiotem realizacji ich perwersyjnych skłonności. Za wszelką cenę należy przed podobnym losem uchronić polskie dzieci!

Przepisy o statusie osoby najbliższej są forsowane pomimo braku szerokiego konsensusu społecznego. Polskie społeczeństwo w przeważającej mierze opowiada się za ochroną tradycyjnych wartości. Wprowadzanie tak kontrowersyjnych zmian to gwałt na porządku prawnym, normach cywilizacyjnych i zagrożenie dla najmłodszych Polaków.

Wzywam Sejm, Senat oraz Prezydenta RP do zablokowania procedowania i wejścia w życie ustaw o statusie osoby najbliższej – na każdym możliwym etapie ich procedowania, z wetem prezydenckim włącznie.

Z poważaniem,